تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) ذلِکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْکَ وَ ما کُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ أَيُّهُمْ يَکْفُلُ مَرْيَمَ وَ ما کُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ (44) ترجمه‌ اين از اخبار غيب است وحى مينمائيم آنرا بتو و نبودى تو نزد ايشان هنگاميکه مى‌انداختند قلمهاشان را که کدام يکشان کفالت نمايند مريم را و نبودى تو نزد آن‌ها هنگاميکه نزاع ميکردند.. تفسير چون پيغمبر (ص) امى بود و درس نخوانده بود و خط ننوشته بود آنچه را از قصص و حکايات سابقين در قرآن ذکر شده معلوم است که از عالم غيب باو خبر داده شده است و قصه نزاع احبار بنى اسرائيل براى کفالت مريم و کشيدن قرعه و انداختن قلمهاى خودشان را در آب و بيرون آمدن قلم حضرت زکريا در ذيل تفسير آيه فتقبلها ربها گذشت و بنظر حقير ذکر اين واقعه باين کيفيت که خداوند بحبيب خود دو مرتبه ميفرمايد تو نبودى در چنين وقتى و تو نبودى در چنين موقعى براى اظهار مسرت است از اين تشاح و نزاع زيرا که براى تقرب بخدا و کسب اين شرافت الهيه نزاع مى‌کردند و اين خيلى نادر است و البته اگر اتفاق افتد آن هم در بين علما يا انبياء خداوند بقدرى خوشوقت ميشود که ميخواهد حبيبش هم در آنوقت و آنجا حاضر باشد و به بيند و در اين مسرت با خدا شريک باشد و اشعار است باين معنى که اولياء خداوند اگر بنا باشد در چيزى تشاجر و مسابقه و مخاصمه نمايند سزاوار است در اين قبيل امور باشد و مخاصمات دنيا وى شايسته مقام و لايق‌شان آنان نيست و اللّه اعلم و در اين آيه اشاره است بمشروعيت قرعه و اخبار مؤکد آنست.