تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِذْ قالَتِ الْمَلائِکَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُکِ بِکَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهاً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ (45) جلد 1 صفحه 416 ترجمه هنگاميکه گفتند ملائکه اى مريم همانا خدا بشارت ميدهد تو را به کلمه از خود که نام او است مسيح عيسى پسر مريم که صاحب جاه در دنيا و آخرت و از مقربان است.. تفسير ظرف متعلق است بعامل مقدر که اذکر باشد و لقب حضرت عيسى کلمة اللّه است بمناسبت آن که به کلمه کن وجوديه از روح خداوند بدون پدر بوجود آمده و نام آن کلمه مسيح است که گفته‌اند معرب مشيح است که در عبرى بمعنى مبارک است و بنظر حقير مسيح است براى آنکه هر چه را مسح کند بکمال لايق خود ميرساند شايد با همان کلمه و روح احياء اموات مينمود و شفاى امراض ميداد باذن خداوند و تذکير ضمير بمناسبت معنى است و مؤيد اين معنى آن است که خداوند فرمود اسمه المسيح يعنى علامت آن کلمه مسيح است که بهر چه برسد کارگر است زنده مى‌کند و شفا ميدهد و الا معلوم است مسيح لقب حضرت عيسى است و نام آن حضرت عيسى است که گفته‌اند معرب ايشوع است و کنيه آن حضرت ابن مريم است اگرچه گفته‌اند اسم در اينجا بر حاکى از شخص اطلاق شده و تقديم لقب براى تعظيم است مانند آن که ما مى‌گوئيم يا مصطفى محمد يا مرتضى على ولى لطف کلام در نظريه مذکوره است و در اين آيه جمع بين اسم و لقب و کنيه آنحضرت و منشا لقب که آن هم لقب ديگرى است شده براى مزيد بصيرت و اهتمام بشأن آنحضرت و تأکيد شده است اين معنى بدو صفت که يکى وجاهت و جاه آنحضرت است چنانچه قمى نقل نموده در دنيا به نبوت و رياست و در آخرت بشفاعت و علو مرتبت و ديگر قرب آنحضرت است در باره‌گاه احديت به اين که بآسمان رفته و با ملائکه هم صحبت شده و در اعلى عليين جاى گرفته است.