1- مؤمن، دلسوز مردم است. (تعبير «يا قَوْمِ»* شش مرتبه در آيات 29 تا 41 تکرار شده است)
2- در شيوه‌ى تبليغ از عنصر عاطفه کمک بگيريم. «يا قَوْمِ»
3- نشانه‌ى مؤمن حتّى در رژيم کفر تلاش و حضور در صحنه است، نه انزوا و گوشه‌گيرى. يَکْتُمُ إِيمانَهُ ... يا قَوْمِ ...
جلد 8 - صفحه 246
4- به قدرت خود تکيه نکنيم که امروز به دست ماست. «لَکُمُ الْمُلْکُ الْيَوْمَ»
5- در نظام فرعونى، ايمان‌ها پنهان است و طغيان‌ها جلوه دارند. «يَکْتُمُ إِيمانَهُ- ظاهِرِينَ فِي الْأَرْضِ»
6- براى افراد سرمست از قدرت هشدار لازم است. «فَمَنْ يَنْصُرُنا مِنْ بَأْسِ اللَّهِ»
7- بى توجّهى به دعوت انبيا، قهر الهى را به دنبال دارد. «فَمَنْ يَنْصُرُنا مِنْ بَأْسِ اللَّهِ إِنْ جاءَنا»
8- براى هشدار دادن، بيان احتمال خطر کافى است. «بَأْسِ اللَّهِ إِنْ جاءَنا»
9- در شيوه‌ى تبليغ و هشدار به مردم، خود را نيز در معرض خطر تصور کنيد.
«جاءَنا» به جاى «جاءکم».
10- طاغوت‌ها به هشدارها توجّه نمى‌کنند. يا قَوْمِ ... قالَ فِرْعَوْنُ ما أُرِيکُمْ ...
11- «مَن» گفتن‌هاى پى در پى، از نشانه‌هاى طاغوت است. «أَهْدِيکُمْ، أُرِيکُمْ، ما أَرى»
12- طاغوت‌ها جز براى خود، براى هيچ کس حقّ اظهار نظر قايل نيستند. «ما أُرِيکُمْ إِلَّا ما أَرى»
13- طاغوت‌ها مدّعى هدايت مردم به راه درست و صلاح جامعه هستند. «ما أَهْدِيکُمْ إِلَّا سَبِيلَ الرَّشادِ»
14- انسان فطرتاً خواهان سعادت و رشد و هدايت است و طاغوت‌ها نيز از همين انگيزه‌ى فطرى سوء استفاده مى‌کنند. «إِلَّا سَبِيلَ الرَّشادِ»
15- طاغوت‌ها از مذهب عليه مذهب استفاده مى‌کنند. (فرعون کلمه‌ى «رشاد» را که بار مکتبى دارد به کار مى‌بُرد).
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 247