1- به خاطر سخنان مخالفان، از تبليغ و ارشاد دست برنداريد. قالَ فِرْعَوْنُ ... قالَ الَّذِي آمَنَ
2- تنها بودن، در ترک امر به معروف و نهى از منکر عذر نيست. «قالَ الَّذِي آمَنَ»
3- تبليغ از ضروريات ايمان است. «قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ»
4- مبلّغ بايد سوز داشته باشد. «يا قَوْمِ»
5- مبلغ بايد از تاريخ آگاه باشد. «مِثْلَ يَوْمِ الْأَحْزابِ»
6- در شيوهى تبليغ گاهى بايد کلى سخن گفت و گاهى بايد نمونهها و مصاديق آن را بيان کرد. مِثْلَ يَوْمِ الْأَحْزابِ مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَ ...
جلد 8 - صفحه 248
7- خطر بزرگ آن است که انکار حقّ در انسان، به صورت يک عادت و خصلت در آيد. «دَأْبِ»
8- قهر خداوند، مخصوص قيامت نيست؛ امّتهايى در همين دنيا عذاب شدهاند. «مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ»
9- از سنّتهاى خداوند، نابود کردن طاغيان است. «قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ»
10- در شيوهى تبليغ، هر کجا کيفرى مطرح مىشود براى اين که به خشونت متّهم نشويد، دليل کيفر را بيان کنيد. نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ ... وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ نابودى آنان بر اساس عدل بوده است.
11- قهر خداوند به خاطر عملکرد خود ما و بر اساس عدل و حکمت است. «وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ»
- خداوند حتّى اراده ظلم نسبت به بندگانش نمىکند. «مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ»
13- بدترين ظلم آن است که انسان به زير دست خود ظلم کند. «ظُلْماً لِلْعِبادِ»