1- در شيوهى تبليغ، توقع نداشته باشيم که با اولين تذکّر به نتيجه برسيم، بلکه تکرار لازم است. ( «يا قَوْمِ» تکرار شد.)
2- در شيوهى تبليغ، عواطف را از ياد نبريم. «يا قَوْمِ»
3- در شيوهى تبليغ، از اهرم انذار بيشتر استفاده کنيم. ( «إِنِّي أَخافُ» تکرار شد)
4- در شيوهى تبليغ، هم قهر خداوند در دنيا را يادآورى کنيم. قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ ... و هم قهر الهى در قيامت را. «ما لَکُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ»
5- فرار در قيامت هيچ اثرى ندارد. تُوَلُّونَ ... ما لَکُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ
6- هدايت و ضلالت به دست خداست، گرچه مقدّمات آن به دست انسان است.
«مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ»
«1». حاقه، 19.
«2». نبأ، 40.
«3». فرقان، 28.
«4». مدثر، 42.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 250