تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ يُکَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ کَهْلاً وَ مِنَ الصَّالِحِينَ (46)
ترجمه
و سخن ميگويد با مردم در گهواره و در ميانه سالى و باشد از شايستگان.
تفسير
حضرت عيسى (ع) در گهواره تکلم فرمود و شهادت داد بر بندگى خود و برائت ساحت مادرش از تهمت يهود و اينکه رسول خداوند و داراى شريعت و کتاب است و در سن کهولت که ميانه سالى است و زمان کمال و وقوف قواى بدنى است هم مقصد خود را تقرير و بهمان نحو با مردم تکلم فرمود و آنها را دعوت بدين حق و انجيل نمود و تفاوتى در طرز سخن او در اين دو حال روى نداد و اين يکى از معجزات آن حضرت بشمار مىآيد و بعضى گفتهاند ابتداء سن کهولت چهل سالگى است
جلد 1 صفحه 417
و آن حضرت در سن سى سالگى مبعوث برسالت شد و سى ماه يا سه سال و نيم هم دعوت فرمود و بآسمان رفت پس اين آيه دليل بر نزول او است که ميايد در سن کهولت و بهمان نحو با مردم سخن ميگويد و در رکاب امام زمان دعوت بدين حق مينمايد و اقتداء بآن حضرت ميفرمايد و شايد اشاره باشد باين معنى که خداوند فرموده و از صالحين است يعنى آن وقت ديگر پيغمبر نيست بلکه از شايستگان از براى تأييد و ترويج دين پيغمبر آخر الزمان است و از ابن عباس روايت شده که وقتى حضرت خديجه بحضرت زهرا (ع) حامل شد شبى حضرت رسول (ص) وارد خانه شد ديد حضرت خديجه مشغول بصحبت است فرمود با که صحبت ميدارى عرض کرد با طفلى که در رحم دارم پيغمبر (ص) فرمود مژده باد تو را بمقدم دخترى که مادر امامان و پيشوايان خلق است چنانچه در باره حضرت مريم و عيسى على نبينا و آله و عليه السلام هم بهمين نحو روايت شده که در شکم مادر با هم تکلم ميفرمودند.