1- گاهى بايد تقيه را شکست و عقيده‌ى خود را ابراز کرد. (مؤمن آل فرعون که تا مدّتى ايمان خود را پنهان مى‌کرد، تقيه را شکست، در برابر فرعون موضع گرفت و به مردم گفت: از من پيروى کنيد.) «وَ قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ اتَّبِعُونِ»
2- وظيفه‌ى مؤمن، دعوت ديگران است. «وَ قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ اتَّبِعُونِ»
3- در دعوت مردم، گاهى بايد يک تنه به پاخاست و منتظر ديگران نبود. «قالَ الَّذِي آمَنَ»
4- تبليغ دين در فضاى خفقان طاغوتى، به قدرى ارزش دارد که خداوند آن را در قرآن بازگو مى‌کند و ياد و خاطره‌اش را گرامى مى‌دارد. وَ قالَ الَّذِي آمَنَ ...
5- پيروى از سخن مؤمن، پيروى از خدا و رسول است. «اتَّبِعُونِ»
6- در شيوه‌ى تبليغ، دشمن را خلع سلاح و شعارهاى زيباى او را شکار کنيد.
(در آيه‌ى 29 خوانديم که فرعون مى‌گفت: «ما أَهْدِيکُمْ إِلَّا سَبِيلَ الرَّشادِ» من جز به راه رشد، شما را هدايت نمى‌کنم. در اين آيه مى‌خوانيم که مؤمن آل فرعون نيز مى‌گويد: «أَهْدِکُمْ سَبِيلَ الرَّشادِ» (آرى، رسيدن به رشد و سعادت آرمان همه انسان‌هاست که مستکبران از اين آرمان سوء استفاده مى‌کنند و مؤمنان بايد از اين نياز فطرى، به شکل درست استفاده کنند. «اتَّبِعُونِ أَهْدِکُمْ سَبِيلَ الرَّشادِ»
7- رشد، در تشخيص جايگاه دنيا از آخرت است. سَبِيلَ الرَّشادِ يا قَوْمِ إِنَّما ...
جلد 8 - صفحه 256
8- ايمان به ناپايدارى دنيا و پايدارى قيامت، زمينه‌ى سعادت و رشد است.
سَبِيلَ الرَّشادِ ... الْحَياةُ الدُّنْيا مَتاعٌ
9- دنيا، جز وسيله‌اى براى کاميابى موقّت نيست. «مَتاعٌ» (اين کلمه به چيزى گفته مى‌شود که از آن بهره کم برده مى‌شود.)
10- با مقايسه ارزش دنيا وآخرت، حقايق را بهتر درک مى‌کنيم. مَتاعٌ ... دارُ الْقَرارِ
11- زرق و برق دنيا زودگذر است به جهان ابدى فکر کنيم. «مَتاعٌ- دارُ الْقَرارِ»
12- در شيوه تبليغ، به خواسته‌هاى طبيعى و فطرى مردم توجّه داشته باشيم.
(زندگى جاودانه خواسته طبيعى و فطرى انسان است و مؤمن آل فرعون رسيدن به اين خواسته را در گرو پيروى از راه حقّ معرّفى مى‌کند.) يا قَوْمِ ...
الدُّنْيا مَتاعٌ وَ إِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دارُ الْقَرارِ