تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلا يُجْزى‌ إِلاَّ مِثْلَها وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثى‌ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِکَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ (40) جلد 11 - صفحه 311 مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً: هر که بجا آورد کار بدى را از محرمات، فَلا يُجْزى‌ إِلَّا مِثْلَها: پس جزا داده نشود مگر مانند آن را، چه زياده بر آن مستلزم ظلم، و آن ضد عدالت سبحانى و متعالى است از آن. وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً: و هر که بجا آورد کار شايسته و پسنديده خدا، مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثى‌: از مرد و زن، وَ هُوَ مُؤْمِنٌ‌: در حالتى که او مؤمن باشد، زيرا قبول اعمال، منوط به ايمان است، فَأُولئِکَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ: پس آن گروه به حليه صلاح آراسته باشند داخل مى‌شوند بهشت جاويد را، يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ‌: روزى داده شوند در آن از انواع فواکه طيبه و اطعمه لذيذه و مشارب خوش مزه بدون حساب و شماره نه به اندازه اعمال، پس ثواب اعمال صالحه به اضعاف مضاعف زياده خواهد بود بر قدر استحقاق. اين بر سبيل تفضل الهى و لطف سبحانى است. چون آل فرعون از اين سخنان فهميدند که حزبيل به حضرت موسى ايمان آورده و از عبادت فرعون دست برداشته، زبان ملامت بر او دراز کردند و گفتند: عجب از تو که فرعون را مى‌گذارى و ديگرى را پرستش مى‌کنى؟ حزبيل، مرتبه هشتم در مقام نصيحت برآمده در مراعات انصاف (گفت:)