تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ يا قَوْمِ ما لِي أَدْعُوکُمْ إِلَى النَّجاةِ وَ تَدْعُونَنِي إِلَى النَّارِ (41) وَ يا قَوْمِ ما لِي‌: و اى قوم من! چيست مرا و چه رسيد به من که، أَدْعُوکُمْ إِلَى النَّجاةِ: مى‌خوانم شما را بسوى فعلى که سبب نجات و رهائى يافتن است از عذاب خدا و آن ايمان به يگانگى او و پيروى پيغمبر او است، وَ تَدْعُونَنِي إِلَى النَّارِ: و مى‌خوانيد مرا بسوى عملى که سبب وصول به آتش جهنم است، يعنى پرستش فرعون، و حال آنکه خلاف حق است. جلد 11 - صفحه 312 بيان: حزبيل باز تکرار ندا فرمود با وجود ايقاظ، توبيخ ايشان نمايد بر قول فاسد و گفتار باطل که آن دعوت ايشان است او را به کفر و شرک، که موصل است به عذاب ابدى و عقاب الهى، و اسناد تعجب به خود نه به ايشان، به جهت تنبيه ايشان است بر وضوح حقيت قول خود بر وجهى که گوئيا ايشان منکر آن نيستند بلکه عقيده ايشان است و انکار آنها کأنّه از قصور قوه مدرکه او است.