پیام‌های تفسیر نور

1- اگر سوز و ايمان و استقامت باشد؛ انسان يک تنه در برابر انبوه منحرفان قيام کرده، فرياد مى‌زند. «أَدْعُوکُمْ» 2- تضاد و تزاحم ميان حقّ و باطل همواره بوده است. «أَدْعُوکُمْ‌- تَدْعُونَنِي» 3- کثرت دعوت کنندگان به باطل، در دعوت يک تنه‌ى شما اثر نگذارد. ( «تَدْعُونَنِي» جمع است و «أَدْعُوکُمْ» مفرد). 4- نظام‌هاى فاسد، در فکر انحراف مؤمنان هستند. «تَدْعُونَنِي» 5- راه حقّ به نجات و راه باطل به دوزخ مى‌انجامد. «إِلَى النَّجاةِ- إِلَى النَّارِ» 6- در دعوت به حقّ، تنها سراغ مردم عادى نرويد بلکه سراغ مناديان کفر و شرک نيز برويد. «أَدْعُوکُمْ إِلَى النَّجاةِ وَ تَدْعُونَنِي إِلَى النَّارِ تَدْعُونَنِي لِأَکْفُرَ بِاللَّهِ وَ أُشْرِکَ» 7- مشرک، منطق و برهان ندارد. «أُشْرِکَ بِهِ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ» 8- براى جذب افراد منحرف از بهترين تعبيرات استفاده کنيد. (اين که فرمود: مرا چه شد، «ما لِي» و نفرمود: «ما لکم» شما را چه مى‌شود و همچنين تعبير به نجات، عزيز و غفّار، براى جذب منحرفان به راه رشد و سعادت است). 9- توبه و بازگشت از کفر و شرک، مورد پذيرش است. «أَدْعُوکُمْ إِلَى الْعَزِيزِ الْغَفَّارِ» 10- مغفرت خداوند به خاطر ناتوانى و عجز نيست بلکه در عين قدرت، بخشنده است. «الْعَزِيزِ الْغَفَّارِ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌8، ص: 259