اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَوَقاه‌ُ اللّه‌ُ سَيِّئات‌ِ ما مَکَرُوا وَ حاق‌َ بِآل‌ِ فِرعَون‌َ سُوءُ العَذاب‌ِ (45) النّارُ يُعرَضُون‌َ عَلَيها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوم‌َ تَقُوم‌ُ السّاعَةُ أَدخِلُوا آل‌َ فِرعَون‌َ أَشَدَّ العَذاب‌ِ (46)
پس خداوند حفظ فرمود و نگهداري کرد او را از سيّئات و اذيّتهاي آنچه آنها مکر و حيله ميکردند و متوجّه شد بآل فرعون عذاب سويي آتش عرضه داشته ميشود بر آنها هر صبح و شامي و روز قيمة که يوم تقوم الساعة است خطاب ميشود که داخل کنيد آل فرعون را به اشدّ و سخت‌ترين عذابها.
جلد 15 - صفحه 382
فَوَقاه‌ُ اللّه‌ُ سَيِّئات‌ِ ما مَکَرُوا بعض مفسرين گفتند او را گرفتند و قطعه قطعه کردند و مراد از حفظ سيّئات حفظ دين او بود لکن در اخبار ائمّه داريم که رفتند و خبر بفرعون دادند که او مؤمن بموسي و خداي موسي است و منکر خدايي تو است گفت حزقيل پسر عم‌ّ من است و ولي عهد من و من او را ميخواهم حضور شما اگر چنين است او را بقتل ميرسانم و اگر دروغ مي‌گوييد شما را بسخت‌ترين انحاء بقتل ميرسانم او را با اينها حاضر کردند و آنها ده نفر بودند و او بطريقي که فرعون متوجّه نشود توريه نمود فرعون پرسيد از حزقيل که تو مردم را از الوهيت من برميگرداني و به اله موسي دعوت ميکني حزقيل گفت شما تا کنون از من دروغي ديده‌ايد گفته باشم گفت نه گفت از اينها بپرسيد کيست اله آنها، کيست خالق انها، کيست رازق آنها، کيست اصلاح معيشت آنها را ميکند اينها گفتند فرعون گفت شاهد باشيد اله من و خالق من و رازق من و مصلح معايش من اله و خالق و رازق و مصلح معايش اينها است که فرعون خيال کرد او را ميگويد و در قصد او خداي متعال که اله و خالق و رازق و مصلح معايش آنها است و نظير اينکه توريه خبريست از حضرت عسکري (ع) راجع بتوريه يک نفر شيعه از اصحاب حضرت صادق (ع) با يک ناصبي که ناصبي از آن شيعه پرسيد که ميگويند تو رافضي هستي و صحابه رسول اللّه را لعن ميکني و بر آنها عيب و نقص ميشماري شيعه در جواب آن گفت (من لعن واحدا من الصحابة فعليه لعنة اللّه و من عابهم فعليه لعنة اللّه) آن ناصبي صورت او را بوسيد و عذر خواهي کرد و خبر بحضرت صادق دادند که فلاني چنين گفت حضرت در حقّش دعاي خير کردند که حفظ دين خود کرد ما ميدانيم که قصدش چه بوده اينکه گفت من لعن واحدا من الصحابة غرضش امير المؤمنين بود که واحد از صحابه است و اينکه گفت ما عابهم و ابغضهم مراد بالاجتماع بود که در اينکه اجتماع امير المؤمنين يعني بعض جميع من حيث الاجتماع اما بعض آنها مانعي ندارد.
فَوَقاه‌ُ اللّه‌ُ سَيِّئات‌ِ ما مَکَرُوا فرعون آن ده نفر که تفتين کردند ميخ کوب کرد و آتش زد و حزقيل نجات پيدا کرد.
جلد 15 - صفحه 383
وَ حاق‌َ بِآل‌ِ فِرعَون‌َ سُوءُ العَذاب‌ِ که آن ده نفر مفتّن بودند و بقيّه آل فرعون را بعد بيان ميفرمايد که بيان ميکند سوء العذاب را.
النّارُ يُعرَضُون‌َ عَلَيها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا در عالم برزخ شب و روز ميسوزند وَ يَوم‌َ تَقُوم‌ُ السّاعَةُ أَدخِلُوا آل‌َ فِرعَون‌َ أَشَدَّ العَذاب‌ِ.
سؤال: چرا خود فرعون را نفرمود. جواب: بعضي گفتند خودش بطريق اولي داخل است لکن بنظر ميرسد که خودش از اصحاب تابوت است که قبلا اشاره شد.