تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّکُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْماً مِنَ الْعَذابِ (49)
وَ قالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ: و گويند آنانکه در جهنمند، لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ: مر خازنان جهنم را، يعنى ملائکه موکل ايشانند که براى ما، ادْعُوا رَبَّکُمْ: بخوانيد پروردگار خود را و از او درخواست کنيد، يُخَفِّفْ عَنَّا: تا سبک گرداند از ما، يَوْماً مِنَ الْعَذابِ: به مقدار روزى از روزهاى دنيا از عذاب چيزى را تا فى الجمله استراحت کنيم. اين التماس تخفيف عذاب، به جهت شدت جزع و
جلد 11 - صفحه 318
عدم طاقت ايشان باشد نه اينکه اميد تخفيفى داشته باشند از آن، زيرا به علم ضرورى خواهند دانست که عقاب ايشان را تخفيفى و انقطاعى نخواهد بود.