تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالُوا أَ وَ لَمْ تَکُ تَأْتِيکُمْ رُسُلُکُمْ بِالْبَيِّناتِ قالُوا بَلى‌ قالُوا فَادْعُوا وَ ما دُعاءُ الْکافِرِينَ إِلاَّ فِي ضَلالٍ (50) چون خزنه جهنم کلام ايشان را استماع کنند: قالُوا أَ وَ لَمْ تَکُ تَأْتِيکُمْ‌: گويند بر وجه سرزنش بر تعطيل استجابت دعا و الزام حجت: آيا نبود در دنيا که آمدند به شما، رُسُلُکُمْ بِالْبَيِّناتِ‌: پيغمبران فرستاده شده به شما به حجتهاى روشن و دليلهاى هويدا بر ثبوت توحيد. قالُوا بَلى‌: گويند بلى آمدند به او اظهار دعوت کردند و معجزات بينه نمودند لکن ما تکذيب ايشان کرديم و اطاعت آنها ننموديم. قالُوا فَادْعُوا: گويند خازنان از روى يأس آنها از اجابت دعا پس بخوانيد خداى را تخفيف عذاب نمائيد که ما مرخص نيستيم براى شما دعا کنيم، پس اهل جهنم اگرچه دانند دعاى ايشان نتيجه ندارد اما به جهت عدم طاقت بر آتش فرياد و زارى کنند، وَ ما دُعاءُ الْکافِرِينَ‌: و نيست دعاى کفار که اهل جهنمند، إِلَّا فِي ضَلالٍ‌: مگر در ضياع و بطلان و عدم اجابت آن.