1- قهر و عذاب الهى، بعد از اتمام حجّت است. «أَ وَ لَمْ تَکُ تَأْتِيکُمْ رُسُلُکُمْ»
2- آمدن انبيا يک سنّت دائمى از طرف پروردگار است. «تَکُ تَأْتِيکُمْ»
3- مبلّغ بايد به سراغ مردم برود. «تَأْتِيکُمْ»
4- همهى انبيا معجزه داشتند. «رُسُلُکُمْ بِالْبَيِّناتِ»
5- قيامت روز اعتراف است. «قالُوا بَلى»
6- دعاى کافر در دوزخ به جايى نمىرسد. «وَ ما دُعاءُ الْکافِرِينَ»
«1». غافر، 85.
«2». يونس، 91.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 266