1- در قيامت پاسخ استمدادها براى کافران منفى است و هيچ کس بار ديگرى را حمل نمى‌کند. (کسى که خودش در آتش است چگونه مى‌تواند ديگرى را نجات دهد). «إِنَّا کُلٌّ فِيها»
2- روزى مستکبران عاجزانه به ذلّت خود اقرار خواهند نمود. «إِنَّا کُلٌّ فِيها»
3- مال و مقام، مانع ورود به دوزخ نيست. «الَّذِينَ اسْتَکْبَرُوا إِنَّا کُلٌّ فِيها»
4- داورى خداوند، چون و چرا ندارد. «قَدْ حَکَمَ بَيْنَ الْعِبادِ» (حاکمان مستکبرِ امروز، محکومان فردايند).
5- در آيه‌ى 44 خوانديم: «إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ» در اين جا مى‌خوانيم: «إِنَّ اللَّهَ قَدْ حَکَمَ بَيْنَ الْعِبادِ» يعنى داور کسى است که خودش همه چيز را ديده است.
6- در آيه‌ى قبل فرمود: ضعفا از مستکبران استمداد مى‌کنند، در اين آيه مى‌فرمايد: همه با هم از نگهبان دوزخ استمداد مى‌کنند. «قالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ»
7- در قيامت، انسان فرشتگان را مى‌بيند و با آنان گفتگو مى‌کند. (نگهبانان دوزخ، فرشتگان هستند.) «وَ قالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ»
8- دوزخ مأمورانى دارد. «لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ»
9- کار کافر به جايى مى‌رسد که به مأمور عذاب خود پناه مى‌برد. «قالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ»
10- تخفيف در عذاب فقط به دست خداست. «ادْعُوا رَبَّکُمْ»
11- دوزخيان از نجات ابدى مأيوسند و به حدّاقل تخفيف، در کميّت و کيفيّت عذاب قانعند. «يُخَفِّفْ- يَوْماً»
12- عذاب دوزخ، نه تعطيل‌بردار است و نه تخفيف‌بردار. «يَوْماً مِنَ الْعَذابِ»
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 265