تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ (51)
بعد از آن اخبار فرمايد از نصرت دادن رسولان و مؤمنان:
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا: بدرستى که ما يارى مى‌دهيم به وجوه متعدده پيغمبران خود را، وَ الَّذِينَ آمَنُوا: و آنانکه ايمان آورده‌اند، فِي الْحَياةِ الدُّنْيا: در زندگانى
جلد 11 - صفحه 319
دنيا و آن به حجج بينه است و به غالب شدن در محاربه به حسب مقتضاى حکمت و مصلحت و به الطاف و تأييد و تقويت قلب و به اهلاک دشمنان، يا به انتقام کشيدن از قتله ايشان چنانچه به شهادت حضرت يحيى عليه السّلام هفتاد هزار کس کشته گشتند «1». حاصل آنکه ايشان را در دنيا به يکى از وجوه نصرت مى‌دهيم، وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ: و يارى کنيم ايشان را در روزى که قائم شوند گواهان، يعنى روز قيامت که اقامه شهادت کنند بر بطلان کافران و از براى حقيت اهل ايمان و آنها انبياء و اولياء و ملائکه‌اند، يا اشهاد انبياء باشند بر اطاعت مؤمنان يا امت پيغمبر خاتم صلّى اللّه عليه و آله بر عناد و انکار مشرکين.
پس از احوال آن روز اخبار مى‌فرمايد: