اسلام به نيّت و روحيه و انگيزه و آن چه در دل مى‌گذرد بهاى اصلى را مى‌دهد و به همين دليل بهترين کار اگر همراه با اخلاص نباشد، بى‌ارزش و باطل است. در سوره‌ى عبس با ده آيه‌ى پى در پى از کسى که براى يک نفر نابينا چهره‌ى خود را عبوس کرد انتقاد مى‌کند. (در حالى که براى نابينا اخم يا لبخند تفاوتى ندارد چون هيچ يک را نمى‌بيند) ولى قرآن به دليل آن که ريشه‌ى عبوس کردن تحقير است، به شدّت از آن انتقاد مى‌کند.
آرى، اسلام بيش از توجّه به ظاهر، به باطن و قلب توجّه دارد. در اين آيه نيز سخن از
«1». آل‌عمران، 17.
«2». اسراء، 78.
جلد 8 - صفحه 276
بزرگ‌بينى و تکبّرى است که در قلب متکبّران است.