تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَخَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَکْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ (57)
لَخَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ: هر آينه آفريدن آسمان و زمين، أَکْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ: بزرگتر است از آفريدن آدميان؛ پس ذاتى که قادر باشد بر خلق آسمان و زمين بىاصل و ماده با وجود عظمت و بسطت، هر آينه قادر خواهد بود بر آفريدن ايشان ثانيا از اصلى و مادهاى. وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ: و لکن بيشتر مردمان نمىدانند که اين آفريدن آسانتر است و به جهت فرط غفلت و پيروى هوى تأمل نکنند.