تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ (59) چون دنيا دار تکليف است نه جزا، پس لابد بايد سراى ديگر محسن به ثواب، و مسيى‌ء به عقاب خود برسد، لذا فرمايد: إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ: بدرستى که قيامت هر آينه آينده است، لا رَيْبَ فِيها: جلد 11 - صفحه 324 شک و شبهه‌اى نيست در آن به جهت وضوح دلالت عقليه و نقليه بر وقوع آن و اجماع جميع انبياء و کتب آسمانى بر آن، وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ‌: و لکن بيشتر مردمان ايمان نياورند به نشأه قيامت و تصديق به آن ننمايند به جهت عدم تعقل و تدبر. تبصره: برهان عقلى قائم است بر اثبات قيامت، زيرا پس از ارسال رسل و انزال کتب، مسلم است جمعى مؤمن و مطيع و به تمام جهات از فقر و فاقه و ملامت و سختى ثبات ورزند، و گروهى کافر و عاصى که هر چه خواهند رفتار نمايند، هر دو طبقه بميرند؛ چنانچه سراى ديگرى نباشد که جزا و سزا مترتب شود، هر آينه مخالف حکمت و از عدالت الهى بعيد خواهد بود. بنابراين وقوع قيامت محقق و به شک شکاک، امور حقيقيه و واقعيه از واقع خود خارج نگردد، لذا فرمايد: «لا ريب فيها» اشاره به عالم واقع باشد. پس به جهت ترغيب بندگان در قبول ايمان فرمايد: