اين آيه و دو آيهى قبل آن با کلمهى مبارکه «رَبِّ الْعالَمِينَ» ختم شده است. آيه 64 بعد از اثبات ذات خداوند، فرمود: «رَبُّ الْعالَمِينَ» آيه 65 بعد از توحيد و اخلاص فرمود: «رَبِّ الْعالَمِينَ» و اين آيه بعد از نفى هر گونه شرک، «رَبِّ الْعالَمِينَ» را مطرح کرده است. آرى، سير طبيعى و منطقى خداشناسى آن است که اول او را بشناسيم سپس به يکتائى او ايمان آوريم و آنگاه هر چه مانع يکتائى و توحيد است از خود دور کنيم.