1- دشمنان خود را مأيوس کنيد. «قُلْ إِنِّي نُهِيتُ»
2- وحى، بدون کم و کاست براى مردم بيان مىشد. «قُلْ إِنِّي نُهِيتُ»
3- دليل و بيّنه محور است نه توقع مردم و محيط. (با وجود دلائل روشن جايى براى تسليم شدن در برابر شرک باقى نمىماند). «جاءَنِي الْبَيِّناتُ»
4- امر و نهى الهى بر اساس منطق و استدلال است. نُهِيتُ ... لَمَّا جاءَنِي الْبَيِّناتُ
5- موضعگيرىهاى پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله بر اساس وحى است. «نُهِيتُ- أُمِرْتُ»
6- تولى و تبرى بايد در کنار هم باشد. (تا انواع شرک را از خود دور نکنيم،
جلد 8 - صفحه 287
يکتاپرست واقعى نمىشويم). نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ ... وَ أُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ
7- تسليم شدن در برابر کسى سزاوار است که پروردگار جهانيان است. «أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِينَ»
8- عبادت واقعى، تسليم خدا بودن است. ( «أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِينَ» به جاى «اعبد لرب العالمين» آمده است).
9- تسليم خدا بودن، سبب رشد انسان است. «أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِينَ»