پیام‌های تفسیر نور

1- حياتِ واقعى از آنِ خداست. «هُوَ الْحَيُّ» (حيات ديگران، محدود و فانى و وابسته است). 2- اول شناخت و معرفت سپس دعا و پرستش. فَأَحْسَنَ صُوَرَکُمْ‌ ... رَزَقَکُمْ‌ ... هُوَ الْحَيُ‌ ... لا إِلهَ إِلَّا هُوَ ... فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ‌ 3- معبود بايد زنده باشد. «هُوَ الْحَيُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ» 4- اگر جز او معبودى نيست، پس تنها او را پرستش کنيم. «لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ» 5- از آداب دعا ستايش پروردگار است. فَادْعُوهُ‌ ... الْحَمْدُ لِلَّهِ‌ ... جلد 8 - صفحه 286 6- ميان دعا و ربوبيّت، رابطه‌ى تنگاتنگ است. فَادْعُوهُ‌ ... رَبِّ الْعالَمِينَ‌ 7- ربوبيّت خداوند سبب ستايش اوست. ( «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ» 8- هستى رو به کمال است. «رَبِّ الْعالَمِينَ»