1- اول حقّ را نشان دهيد، بعد انتقاد کنيد. ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ ... فَأَنَّى تُؤْفَکُونَ
2- کسى که به سرچشمه‌ى هستى دل نسپارد، منحرف مى‌شود. «رَبُّکُمْ- تُؤْفَکُونَ»
3- کسى سزاوار پرستش است که بر مردم ربوبيّت دارد و آفريدگار همه چيز است. رَبُّکُمْ خالِقُ ... لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
4- صنعت‌گران و توليدکنندگان، با ابزار و امکانات خداوند خلاقيّت خود را بروز مى‌دهند. پس خالق حقيقى همه چيز اوست. «خالِقُ کُلِّ شَيْ‌ءٍ»
5- جز راه خدا و اعتقاد به ربوبيّت او و يکتايى او، هر راهى برويم به بى راهه رفته‌ايم. «فَأَنَّى تُؤْفَکُونَ»
6- منحرفان گمراه و مغرور را تحقير کنيد تا فکر نکنند افراد برترى هستند.
کَذلِکَ يُؤْفَکُ الَّذِينَ ...
7- انکار حقّ، مقدّمه‌ى انحراف است. تُؤْفَکُونَ ... کانُوا ... يَجْحَدُونَ
«1». مفردات راغب.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 284