1- زمين در آغاز مضطرب و متزلزل بوده است، خداوند آن را براى سکونت بشر آرام ساخته است. «جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ قَراراً»
2- آفرينش، هدفدار است. «لَکُمُ الْأَرْضَ»
3- زمين با همهى حرکاتى که دارد آرام است. «قَراراً»
4- در ميان موجودات، خداوند بهترين صورت را به انسان عطا کرده است.
«صَوَّرَکُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَکُمْ»
5- زيبايى چهره، يکى از نعمتهاى الهى است. «فَأَحْسَنَ صُوَرَکُمْ»
جلد 8 - صفحه 285
6- آنچه خداوند رزق ما قرار داده است، طيّبات و چيزهاى دلپسند و پاکيزه است و اگر انسان از غير طيّبات استفاده کند، سوء انتخاب ولجاجت خود اوست.
«رَزَقَکُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ»
7- اندام زيبا و رزق طيّب جلوهى ربوبيّت الهى است. فَأَحْسَنَ صُوَرَکُمْ وَ رَزَقَکُمْ ...
ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ
8- آرامش زمين و بناى آسمان و آفرينش شما و روزى دادن با طيبات، همه و همه براى رشد دادن شما است. «ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ»
9- وجود خداوند، مايهى برکت و رحمت است. «فَتَبارَکَ اللَّهُ»
10- تمام هستى تحت تربيت خداوند، به سوى کمال در حرکتند. «رَبُّ الْعالَمِينَ»