تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ خالِقُ کُلِّ شَيْءٍ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَکُونَ (62)
ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ: آن ذاتى که متميز است به اين افعال خاصه که شرکت ندارد غير او در آن، خدائى است که پروردگار شماست، خالِقُ کُلِّ شَيْءٍ:
آفريننده همه چيزها از آسمانها و زمينها و آنچه ما بين آنها است، لا إِلهَ إِلَّا هُوَ:
نيست هيچ معبودى سزاوار پرستش و ستايش مگر ذات يگانه او، فَأَنَّى تُؤْفَکُونَ:
پس چگونه و به چه وجه برگردانيده مىشويد و وارونه مىکنيد امر را که عبادت
جلد 11 - صفحه 328
او باشد و به پرستش غير رو مىآوريد با وجود وضوح آيات بينات بر توحيد و ستايش او.