تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَکُمُ اللَّيْلَ لِتَسْکُنُوا فِيهِ وَ النَّهارَ مُبْصِراً إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا يَشْکُرُونَ (61) اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَکُمُ اللَّيْلَ‌: خداى به حق آن ذاتى است که بيافريد براى شما شب تاريک را، لِتَسْکُنُوا فِيهِ‌: تا ساکن شويد در آن و استراحت و آسايش نمائيد از تعب يوميه و ضعف بدن و کلال حواس که از آن حاصل شده. وَ النَّهارَ مُبْصِراً: و خلق فرمود روز را در حالتى که نيّر است در کمال نورانيت تا ببينيد چيزها را و مواضع حاجات خود را به سهولت بشناسيد و از آن اکتساب وجوه معاش کنيد. إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ‌: بدرستى که خداى تعالى هر آينه با فضل و بخشايش است، عَلَى النَّاسِ‌: بر مردمان به آفريدن شب و روز، يا بترتيب امورى که قوام مصالح انفس و اموال به آنست، وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ‌: و لکن بيشتر مردمان، لا يَشْکُرُونَ‌: شکر گزارى و سپاسدارى منعم ننمايند؛ و حال آنکه عقل و وجدان حاکم است به اينکه حق شناسى و سپاس گزارى منعم، واجب، و ناسپاسى و حق ناشناسى مذموم و صاحبش ملوم است.