تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَکُمْ فِيها مَنافِعُ وَ لِتَبْلُغُوا عَلَيْها حاجَةً فِي صُدُورِکُمْ وَ عَلَيْها وَ عَلَى الْفُلْکِ تُحْمَلُونَ (80) وَ لَکُمْ فِيها مَنافِعُ‌: و مر شما راست در چهار پايان منفعت بسيار مانند شير و پشم و مو و کرک آن، وَ لِتَبْلُغُوا عَلَيْها: و آفريد آنها را تا برسيد به جهت سفر کردن بر آن يعنى از آن، حاجَةً فِي صُدُورِکُمْ‌: به حاجتى که در سينه‌ها و خاطر شما است از تجارت نمودن در بلاد نزديک و دور و زيارات و حج گزاردن و ساير امور دينيه و دنيويه، وَ عَلَيْها وَ عَلَى الْفُلْکِ تُحْمَلُونَ‌: و بر اين چهار پايان يعنى شتران که کشتى بيابانيند و بر کشتيهاى دريا حمل کرده مى‌شويد، يعنى‌ جلد 11 - صفحه 339 چون خداى تعالى عالم بود به احتياج بندگان به مسافرت صحرا و دريا، پس مرکبى براى صحرا و مرکبى براى دريا تعيين فرمود. تنبيه: «لا» در آيه شريفه براى غرض است، پس مراد حق تعالى در خلق اينها، انتفاع بندگان باشد، و چون ذات سبحانى مريد فعل قبيح نيست، پس مراد الهى بر وجه قربت و طاعت و اباحه باشد نه بر طريق حرمت، و لذا انتفاع از آنها به حرام حرام، و مورد مؤاخذه و عقاب خواهد بود، بنابراين اجاره مراکب براى حمل اشياء محرمه حرام، و مال الاجاره حرام، حرام خواهد بود.