تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يُرِيکُمْ آياتِهِ فَأَيَّ آياتِ اللَّهِ تُنْکِرُونَ (81)
وَ يُرِيکُمْ آياتِهِ: و مى‌نمايد خدا به شما آيات خود را که دلالت مى‌کند بر کمال قدرت و فرط رحمت، فَأَيَّ آياتِ اللَّهِ تُنْکِرُونَ: پس کدام آيتهاى خدا را انکار مى‌کنيد، چه هيچکدام آنها از غايت ظهور قابل انکار نيست.
بيان: آيات الهى و شواهد قدرت سبحانى بشماره درنيايد، از جمله آن آيات سماويه از حرکات افلاک و شمس و قمر و ثوابت و سيارات به طريق خاص منظم و آيات ارضيه از جماد و نبات و حيوان هر يک داراى اجناس مختلفه و انواع متشتته، و همچنين خلقت انسانى و کيفيت اعضاء و جوارح و حواس ظاهره و باطنه و حالات مختلفه که از آن ظهور يابد، هر يک قدرت سبحانى را شاهد و گواه بلکه هر ذره‌اى از موجودات عالم علوى و سفلى، آيات الهى را مبرهن سازد و شبانه روز از ارائه دادن آن خالى نيست.
دل هر ذره را که بشکافى
آفتابيش در ميان بينى
و فى کل شى‌ء له اية
تدل على انه واحد
لذا فرمايد: «وَ يُرِيکُمْ آياتِهِ فَأَيَّ آياتِ اللَّهِ تُنْکِرُونَ»
جلد 11 - صفحه 340