تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ کانُوا أَکْثَرَ مِنْهُمْ وَ أَشَدَّ قُوَّةً وَ آثاراً فِي الْأَرْضِ فَما أَغْنى‌ عَنْهُمْ ما کانُوا يَکْسِبُونَ (82) بعد از آن تهديد اهل انکار را فرمايد: أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ‌: آيا سير نکرده‌اند منکران قدرت در زمين عاد و ثمود مانند يمن و شام، فَيَنْظُرُوا کَيْفَ کانَ‌: پس نظر کنند که چگونه بود، عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ‌: سر انجام کار آنانکه بودند پيش از ايشان، کانُوا أَکْثَرَ مِنْهُمْ‌: بودند امم ماضيه بيشتر از ايشان به عدد و مدد، وَ أَشَدَّ قُوَّةً: و شديدتر از حيث توانائى، وَ آثاراً فِي الْأَرْضِ‌: و از روى نشانه‌ها در زمين که آن قصور مشيّده و قلاع مرتفعه بناهاى عاليه است، يا نشانه‌هاى اقدام آنها در زمين که دال است بر بزرگى اجسام آنها، با وجود اين قوت و شدت، چون تکذيب انبيا و انکار آيات نمودند، حق تعالى ايشان را به عذاب مستأصل ساخت و هلاک فرمود: فَما أَغْنى‌ عَنْهُمْ‌: پس دفع نکرد و باز نداشت از ايشان عذاب را، ما کانُوا يَکْسِبُونَ‌: آنچه بودند که کسب مى‌کردند از جمع مال و منال و سپاه و بنيان.