اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَلَمّا جاءَتهُم رُسُلُهُم بِالبَيِّنات‌ِ فَرِحُوا بِما عِندَهُم مِن‌َ العِلم‌ِ وَ حاق‌َ بِهِم ما کانُوا بِه‌ِ يَستَهزِؤُن‌َ (83)
پس چون که آمد آنها را رسولان آنها آنها بآنچه علم داشتند فرحناک بودند ولي گرفت آنها را آنچه را که بودند باو استهزاء ميکردند.
فَلَمّا جاءَتهُم رُسُلُهُم نوح، ابراهيم، لوط، شعيب، موسي، عيسي، و ساير پيغمبران.
بِالبَيِّنات‌ِ با معجزات باهره و ادلّه واضحه و بيانات شافيه اعتناء بآنها نکردند و آنها را ضعيف و ناچيز شمردند و استهزاء بآنها ميکردند که اينکه تحريفات شما همه دروغ است و احدي قدرت ندارد بما کوچکترين بلائي برساند با اينکه قدرت و عزّت و شوکت و قوّه و رياست که ما داريم.
فَرِحُوا بِما عِندَهُم مِن‌َ العِلم‌ِ خوشحال و فرحناک بودند بآنچه که نزد آنها بود از علم لکن موقعي که بأس الهي رسيد سرتاسر آنها را گرفت.
وَ حاق‌َ بِهِم احاطه کرد بآنها.
ما کانُوا بِه‌ِ يَستَهزِؤُن‌َ که ميگفتند بانبياء خود فَأتِنا بِما تَعِدُنا إِن کُنت‌َ مِن‌َ الصّادِقِين‌َ بنوح و هود در سوره اعراف و حجر و احقاف از روي استهزاء لکن چون آمد بيچاره شدند و اظهار ايمان کردند لکن نتيجه بخش نبود.