در زمان متوکّل عباسى مردى نصرانى با زنى مسلمان زنا کرد. همين که خواستند حدّ جارى کنند آن مرد مسلمان شد. يحيى بن اکثم گفت: ايمان او مشکل را حل کرد و حدّ لازم نيست. بين آنان گفتگو شد؛ متوکّل به امام هادى عليه السلام نامه نوشت و مسأله را مطرح کرد.
امام فرمود: «يضرب حتى يموت» چون مردى کافر به زنى مسلمان تجاوز کرده، مجازات او قتل است. علما به جواب امام ايراد گرفتند و گفتند: در قرآن و سنّت چنين فتوايى نيست. بار ديگر متوکّل به امام هادى عليه السلام نامه نوشت و دليل و سند خواست.
امام در پاسخ با استناد به اين آيه فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا قالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ ... فَلَمْ يَکُ يَنْفَعُهُمْ إِيمانُهُمْ نوشتند: چون آن مرد نصرانى پس از محکوميّت و هنگام مجازات ايمان آورده، ايمانش بى‌فايده است و حدّ از او ساقط نمى‌شود. «1»