1- خداوند نه فرزند واقعى دارد «لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ»، نه فرزند خوانده. «لَوْ أَرادَ اللَّهُ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً»
2- اگر خداوند فرزندى بخواهد از ميان بهترينها انتخاب مىکند نه از سنگ و چوب. «أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً لَاصْطَفى مِمَّا يَخْلُقُ»
3- فرزندخواهى نشانهى نياز است و او منّزه است. «سُبْحانَهُ»
جلد 8 - صفحه 143
4- اگر فرزند حقيقى باشد نشانهى جسم بودن، تجزيه پذيرى، شبيه داشتن و همسر داشتن خداست، در حالى که او واحد است. او تجزيهپذير نيست و همسر و شبيه ندارد. «وَ هُوَ الْواحِدُ»
5- اگر فرزند انتخابى باشد، فرزندگيرى نشانهى نياز جسمى يا انس روحى است، در حالى که او قهّار است. «هُوَ اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ»