1- در شيوه‌ى تبليغ، مخاطب را حسّاس کنيد. (کلمه «أَلا» يعنى آگاه باش که مسئله مهمّى است)
2- تمام مکاتب بشرى با خرافات و هوس‌ها آلوده هستند و دين خالص، تنها از آن خداست. «لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ»
3- ارزش دين به خالص بودن آن است وگرنه هوس‌ها و خرافات آن را مسخ مى‌کند. «لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ»
4- منحرفان، انحرافات خود را توجيه مى‌کنند. بت‌پرستان مى‌گويند: ما بت‌ها را مى‌پرستيم زيرا نمى‌توانيم بدون واسطه به خدا نزديک شويم. «ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا»
5- خداجويى، امرى نهفته در وجود انسان حتّى مشرکان است. «لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى»
6- در پيشگاه الهى بعضى واسطه‌ها مورد قبول و سفارش خداوند است. «وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ» «2» ولى بعضى وسيله‌ها مثل بت مورد قبول نيست. «ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى»
«1». تفسير درّالمنثور.
«2». مائده، 35.
جلد 8 - صفحه 142
7- بت پرستان مکّه خدا را قبول داشتند و بت‌ها را واسطه قرب به او مى‌پنداشتند.
«إِلَى اللَّهِ زُلْفى»
8- مشرکان به شفاعت عقيده داشتند لکن شفيع خود را بت‌ها مى‌پنداشتند. «إِلَى اللَّهِ زُلْفى»
9- قرب به خدا محبوب همه است. «لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى»
10- قيامت روز پايان اختلافات است. يَحْکُمُ بَيْنَهُمْ فِي ما ... يَخْتَلِفُونَ
11- بستر هدايت الهى را بايد انسان در خود فراهم کند و دروغ و کفران، انسان را از قابليّت هدايت مى‌اندازد. «لا يَهْدِي مَنْ هُوَ کاذِبٌ کَفَّارٌ»
12- دروغ مى‌تواند مقدّمه انحراف دائمى شود. «کاذِبٌ کَفَّارٌ»
13- تقرب آفرينى بت‌ها عقيده‌اى است بس دروغ. «کاذِبٌ»
14- بت‌ها نزد بت پرستان به مانند موجودات عاقل و فهيم بودند. (ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا ... کلمه «هُمْ» براى افراد با شعور بکار مى‌رود.)