1- جنس همه‌ى انسان‌ها، از مرد و زن و از سفيد وسياه، يکى است. «نَفْسٍ واحِدَةٍ»
2- گرچه مرد و زن از نظر جسمى تفاوت‌هايى دارند، امّا روح آنها يکى است.
«نَفْسٍ واحِدَةٍ»
3- زوجيّت نعمتى است علاوه بر خلقت که خداوند به انسان عطا کرده است.
خَلَقَکُمْ ... ثُمَّ جَعَلَ ... زَوْجَها
4- انسان براى بقاى نوع، به همسر نيازمند است. خَلَقَکُمْ ... ثُمَّ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها
5- شکم و شهوت، نيازهاى اوليه انسان هستند که خداوند به آنها توجّه نموده است. جَعَلَ مِنْها زَوْجَها وَ أَنْزَلَ ... الْأَنْعامِ
6- در ميان انواع حيوانات، چهار حيوان (گوسفند، بز، گاو و شتر) نقش ويژه‌اى در خوراک انسان دارند. «ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ»
7- آفرينش انسان در چند مرحله انجام مى‌گيرد. «خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ» (در آيه‌ى 12 و 13 سوره‌ى مؤمنون از اين مراحل به «نُطْفَةً، عَلَقَةً، مُضْغَةً» ياد شده است.)
8- انسان در تاريکى فلج است ولى خداوند در تاريکى‌هاى متراکم فعال است.
«يَخْلُقُکُمْ .. فِي ظُلُماتٍ ثَلاثٍ»
«1». حجر، 21.
جلد 8 - صفحه 146
9- نعمت‌هاى زندگى را از خدابدانيم که او هم خالق است و هم مالک، هم ربّ است و هم معبود. خَلَقَکُمْ ... رَبُّکُمْ لَهُ الْمُلْکُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ