اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن تَکفُرُوا فَإِن‌َّ اللّه‌َ غَنِي‌ٌّ عَنکُم وَ لا يَرضي لِعِبادِه‌ِ الکُفرَ وَ إِن تَشکُرُوا يَرضَه‌ُ لَکُم وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزرَ أُخري ثُم‌َّ إِلي رَبِّکُم مَرجِعُکُم فَيُنَبِّئُکُم بِما کُنتُم تَعمَلُون‌َ إِنَّه‌ُ عَلِيم‌ٌ بِذات‌ِ الصُّدُورِ «7»
اگر کافر شديد پس محققا خداوند بي نياز است از شما و راضي نيست براي بندگانش کفر را و اگر شکرگزار شويد راضي ميشود او را براي شما و برنميدارد بردارنده‌اي و زر و بار ديگري را پس از آن بازگشت شما است بسوي پروردگار شما پس شما را خبر ميدهد بآنچه بوديد عمل ميکرديد محققا خداوند باسرار سينه‌ها دانا است.
إِن تَکفُرُوا فَإِن‌َّ اللّه‌َ غَنِي‌ٌّ عَنکُم خداوند غني بالذات است نه از ايمان شما نفعي باو عائد ميشود و نه از کفر شما ضرري بر او وارد ميشود نفع و ضرر ايمان و کفر عائد خود شما ميشود.
وَ لا يَرضي لِعِبادِه‌ِ الکُفرَ کفر موجب سخط و غضب الهيست خداوند عادل بنده‌گان را خلق فرمود و تمام اسباب و مقتضيات هدايت را تکوينا و تشريعا در دست‌رس آنها گذاشت لکن بنده بواسطه هواي نفس و شيطان و قساوت قلب و کبر و عناد و موانع ديگر از آنها صرف نظر کرد و خود باختيار خود رو به کفر
جلد 15 - صفحه 288
رفت و بنفس خود ظلم کرد فَما کان‌َ اللّه‌ُ لِيَظلِمَهُم وَ لکِن کانُوا أَنفُسَهُم يَظلِمُون‌َ توبه آيه 71 کفر مرضي‌ّ خدا نيست.
وَ إِن تَشکُرُوا يَرضَه‌ُ لَکُم و اگر شکرگزار شديد و قبول هدايت کرديد و ايمان آورديد و قدر نعمتهاي او را دانستيد و قدرداني کرديد مرضي خدا است و بنفع شما است که مقامي بالاتر از مقام رضايت نيست که ميفرمايد وَعَدَ اللّه‌ُ المُؤمِنِين‌َ وَ المُؤمِنات‌ِ جَنّات‌ٍ تَجرِي مِن تَحتِهَا الأَنهارُ خالِدِين‌َ فِيها وَ مَساکِن‌َ طَيِّبَةً فِي جَنّات‌ِ عَدن‌ٍ وَ رِضوان‌ٌ مِن‌َ اللّه‌ِ أَکبَرُ ذلِک‌َ هُوَ الفَوزُ العَظِيم‌ُ توبه آيه 72.
وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزرَ أُخري نه پدر بفکر فرزند است و نه مادر و بالعکس و نه شوهر بفکر عيال و بالعکس احدي بار گناه کسي را برنميدارد. کُل‌ُّ نَفس‌ٍ بِما کَسَبَت رَهِينَةٌ إِلّا أَصحاب‌َ اليَمِين‌ِ مدثّر آيه 41.
ثُم‌َّ إِلي رَبِّکُم مَرجِعُکُم بازگشت تمام روز قيمة در محکمه عدل الهي است.
فَيُنَبِّئُکُم بِما کُنتُم تَعمَلُون‌َ موقعي که نامه عمل بدست ميآيد ميگويد فَتَرَي- المُجرِمِين‌َ مُشفِقِين‌َ مِمّا فِيه‌ِ وَ يَقُولُون‌َ يا وَيلَتَنا ما لِهذَا الکِتاب‌ِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا کَبِيرَةً إِلّا أَحصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظلِم‌ُ رَبُّک‌َ أَحَداً کهف آيه 47 إِنَّه‌ُ عَلِيم‌ٌ بِذات‌ِ الصُّدُورِ محققا خداوند عالم است بصاحبان سينه‌ها يعني تصور نشود که فرداي قيامت فقط باعمال و رفتار و کردار انسان رسيدگي ميشود خداوند از قلوب بندگان هم خبر دارد يَعلَم‌ُ خائِنَةَ الأَعيُن‌ِ وَ ما تُخفِي الصُّدُورُ مؤمن آيه 20 امور قلبيه کفر شرک نفاق کبر عجب عناد صفات خبيثه رياء حسد بخل ضلالت عناد عصبيت و غير اينها تمام مورد مؤاخذه واقع ميشود بلکه بسا عقوبت آنها بسيار از معاصي جوارحيه زيادتر و سخت‌تر است.