اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لَهُم مِن فَوقِهِم ظُلَلٌ مِنَ النّارِ وَ مِن تَحتِهِم ظُلَلٌ ذلِکَ يُخَوِّفُ اللّهُ بِهِ عِبادَهُ يا عِبادِ فَاتَّقُونِ «16»
از براي اينکه هايي که خسران مبين دارند از بالاي سر آنها طبقاتي از آتش دارند مثل سايهها که بر سر آنها است و از زير پاي آنها طبقاتيست از آتش اينست که خداوند ميترساند باو بندگان خود را اي بندگان من پس بايد پرهيزکار باشيد و پرهيز کنيد از عذاب من.
لَهُم مِن فَوقِهِم ظُلَلٌ مِنَ النّارِ وَ مِن تَحتِهِم ظُلَلٌ اشاره به اينکه آتش به آنها از جميع اطراف احاطه کرده آنها در وسط آتش و ميانه آتش ميسوزند چنانچه ميفرمايد إِنّا أَعتَدنا لِلظّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِم سُرادِقُها کهف آيه 28 و تعبير بظلل بعيد نيست که چون آتش جهنم نور ندارد سياه و تاريک است و جهنم محبس تاريک الهيست و ممکن است به اينکه چون اهل بهشت زير سايه عرش الهي و سايه اشجار بهشت هستند خدا ميفرمايد سايهبان شما آتش است.
ذلِکَ يُخَوِّفُ اللّهُ بِهِ عِبادَهُ اي بندگان خدا بترسيد از همچه روزي و همچه عذابي.
يا عِبادِ فَاتَّقُونِ « يا عبادي» بوده و «فاتّقوني» در هر دو کسره بجاي
297