تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لکِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِها غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعادَ «20»
لکِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ: لکن آنانکه بپرهيزند و بيانديشند پروردگار خود را از مخالفت و نافرمانى بوسيله قبولى ايمان و طاعت، لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِها: براى ايشان است در بهشت غرفهها که بنا کرده از بالاى آن، غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ: غرفههاى بلندتر بنا کرده و مستحکم گردانيده شده بدون قصور و کجى، تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ: جارى است از زير آن غرفهها نهرها، وَعْدَ اللَّهِ: اين وعده خداى تعالى است به ايشان، لا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعادَ: خلاف نمىکند خدا وعده خود را، پس البته محقق الوقوع باشد و تخلف آن محال است.
جلد 11 - صفحه 233
شيخ کلينى (رحمه اللّه) به سند معتبر روايت نموده که حضرت امير المؤمنين عليه السلام از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله سؤال نمود از تفسير (لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِها غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ) فرمود: يا على، خداوند اين غرفهها را بنا نمود براى دوستان خود از مرواريد و ياقوت و زبر جد، و سقفهاى آن از طلا منقش به نقره، هر غرفه هزار در، و هر درى را ملکى موکل است «1».
از حضرت سيّد سجاد مروى است که درجات بهشت را حق تعالى به عدد آيات قرآن قرار داده، پس کسى که قرآن بخواند به او گويند بخوان و بالا برو. «2»