1- از کنار پديدههاى طبيعت غافلانه نگذريم. «أَ لَمْ تَرَ»
2- يکى از راههاى خداشناسى دقّت در پديدههاست. «أَ لَمْ تَرَ»
3- باران آسمان منبع چشمه سارها و آبهاى زير زمينى است. «أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسَلَکَهُ يَنابِيعَ»
4- عوامل طبيعى بستر و مجراى اراده خداوند است. (روياندن گياهان کار خداست ولى از طريق آب). «يُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً»
5- رنگهاى گوناگون گياهان، ميوهها و گلها که از يک آب و خاک مىرويد نشانهى قدرت خداست. «زَرْعاً مُخْتَلِفاً أَلْوانُهُ»
6- آفرينش همهى پديدهها به ارادهى الهى است. «فَسَلَکَهُ- يُخْرِجُ- يَجْعَلُهُ»
7- کسانى که به سرچشمهى هستى و هدف آن نمىانديشند، بىخردند. «لَذِکْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ»
8- پندپذيرى، نشانهى عقل است. «لَذِکْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ»
9- مؤمن، خردمند و کافر، لجوج و بىخرد است. «لَذِکْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ»