اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ فَمَن يَتَّقِي بِوَجهِه‌ِ سُوءَ العَذاب‌ِ يَوم‌َ القِيامَةِ وَ قِيل‌َ لِلظّالِمِين‌َ ذُوقُوا ما کُنتُم تَکسِبُون‌َ «24»
آيا پس کسي که حفظ ميکند وجه خود را و پرهيزکار است از بدي عذاب مثل کسيست که او را برو بآتش بيندازند و گفته ميشود از براي ظالمين بچشيد آنچه را که بوديد کسب ميکرديد.
أَ فَمَن يَتَّقِي بِوَجهِه‌ِ تعبير بوجه يا مراد نفس انسان است يعني پرهيز ميدهد خود را يا بمعني صورت است چون عذاب اولا بصورت متوجه ميشود چون برو بآتش مياندازند و ميفرمايد وَ تَغشي وُجُوهَهُم‌ُ النّارُ ابراهيم آيه 51 سُوءَ العَذاب‌ِ جميع انحاء عذاب سوء است لکن تفاوت دارد عذاب سوء سختترين عذاب است.
يَوم‌َ القِيامَةِ که هر کسي بجزاي خود ميرسد و يک جمله در اينجا در تقدير
جلد 15 - صفحه 305
است بواسطه وضوحش ذکر نشده يعني آيا اينکه متقي مثل کسانيست که خود را در معرض سوء العذاب درآوردند و بآنها گفته ميشود وَ قِيل‌َ لِلظّالِمِين‌َ چه ظلم بدين يا بمسلمين يا بنفس خود کردند.
ذُوقُوا ما کُنتُم تَکسِبُون‌َ که ميفرمايد ما ظَلَمناهُم وَ لکِن کانُوا أَنفُسَهُم يَظلِمُون‌َ نحل آيه 119 وَ ما ظَلَمناهُم وَ لکِن ظَلَمُوا أَنفُسَهُم هود آيه 102.