تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّکَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ (30)
إِنَّکَ مَيِّتٌ: بدرستى که تو متصفى به صفت موت، وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ: و بدرستى که ايشان مردهاند.
«1» شواهد التنزيل ج 2 ص 119.
«2» مجمع البيان، ج 4 ص 497.
جلد 11 - صفحه 242
نکته:
اين تسميه شيء است به اسم ما يؤل اليه، يعنى مآل و عاقبت همه مرگ است.