اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدق‌ِ وَ صَدَّق‌َ بِه‌ِ أُولئِک‌َ هُم‌ُ المُتَّقُون‌َ (33)
و کسي که آمد براستي و تصديق بآن اينها خود آنها متقين هستند.
در تفسير اينکه جمله اقوال زياديست بعضي گفتند جاء بالصدق پيغمبر است که آمد بقرآن و تصديق نمود او را بعضي گفتند «جاء بالصدق» پيغمبر است که آمد برسالت و «صدّق به» امير المؤمنينست بعضي گفتند «جاء بالصدق» جبرئيل است «جاء بالقرآن» و «صدق به» پيغمبر است و غير اينها و لکن آنچه بنظر نزديک ميايد اينکه وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدق‌ِ مطلق است بعضي کل من جاء بالصدق شامل جميع اهل حق ميشود پيغمبر جاء بالرسالة مؤمنين ايمان و قرآن و احکام الهيه و دستورات دينيه که تمام صدق است.
وَ صَدَّق‌َ بِه‌ِ تمام را از روي حقيقت و صفا قبول نمود و تصديق کرد که فرد اجلاي آن امير المؤمنين است که «اول القوم اسلاما و اقدمهم ايمانا و اقومهم بدين اللّه و احوطهم علي الاسلام» است ثم ائمة الهدي که
مجال معرفة اللّه و معادن حکمة اللّه و مساکن برکة اللّه و حفظة سر اللّه و حملة کتاب اللّه و اوصياء نبي اللّه و خلفاء رسول اللّه
هستند پس از آنها شيعيان خلّص که هيچ کم و زيادي در دين نکردند و بجميع وظايف ديني عمل کردند و بجميع عقائد حقه معتقد هستند و بجميع واردات الهيه تسليم هستند تمام اينها مصداق و الذي جاء بالصدق «و صدّق به» هستند بتفاوت درجات و مقامات و شاهد بر اينکه عموم و اطلاق.
أُولئِک‌َ هُم‌ُ المُتَّقُون‌َ است و باين بيان جمع بين اقوال را هم ميتوان کرد و نيز از شواهد ديگر است:
312