اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لَهُم ما يَشاؤُن‌َ عِندَ رَبِّهِم ذلِک‌َ جَزاءُ المُحسِنِين‌َ (34)
از براي آنها است آنچه بخواهند نزد پروردگار خود اينست جزاي نيکوکاران.
لَهُم ما يَشاؤُن‌َ عِندَ رَبِّهِم اما در دنيا اجابت دعاهاي آنها قبولي اعمال آنها توفيق و هدايت آنها و اما در آخرت در بهشت که
«فيها ما تشتهيه الانفس و تلذّ الاعين و ما خطر علي قلب بشر»
و بالجمله خير دنيا و آخرت نصيب اينها است و سعادت دارين را حيازت کرده‌اند بلکه بسا داراي مقام شفاعت هم ميشوند حتي خود را بمقام محمود ميرسانند که در زيارات ميخواني
«و اسئله ان يبلّغني المقام المحمود الذي لکم عند اللّه»
حتي حشر با انبياء و ائمه هدي.
ذلِک‌َ جَزاءُ المُحسِنِين‌َ مکرر گفته‌ايم که جزايي که خداوند براي آنها مقرر داشته از باب تفضل است نه استحقاق چون قابليت تفضل پيدا کردند و محسن کسي را گويند که داراي عقائد حقه و اخلاق حسنه و افعال صالحه باشد که از هر جهت هم بخود احسان کرده و هم بديگران احسان کرده.