تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذابٌ مُقِيمٌ (40) مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ‌: آن کس که بيايد به او عذابى که رسوا کند او را. مراد روز بد راست که خدا آنها را به کشتن و اسيرى رسوا نمود، وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ‌: و فرود آيد بر او، عَذابٌ مُقِيمٌ‌: عذابى که دائم باشد، يعنى عذاب جهنم که اشد عقاب است.