تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّا أَنْزَلْنا عَلَيْکَ الْکِتابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ فَمَنِ اهْتَدى فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ (41)
جلد 11 - صفحه 248
إِنَّا أَنْزَلْنا عَلَيْکَ: بدرستى که ما نازل فرموديم بر تو، الْکِتابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِ: اين کتاب را که قرآن است براى هدايت تمام مردمان به راستى و درستى، يا به سبب بيان حق، چه مناط مصالح معاش و معاد است. فَمَنِ اهْتَدى فَلِنَفْسِهِ: پس هر که قبول کند هدايت قرآن را و بر وفق آن عمل کند، پس مر نفس او راست فايده و پاداش عمل به آن. وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها: و هر که گمراه شود بسر پيچى و تمرد و عمل ننمودن به آن، پس جز اين نيست گمراه شده بر نفس خود؛ يعنى نتيجه گمراهى که وبال و نکال و عقاب است به او باز گردد. وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ: و نيستى تو اى پيغمبر بر ايشان نگهبان، يعنى اجبار کننده ايشان به ايمان و حافظ آن بر قلوب آنان بر وجهى که نگذارى از حق منصرف و در ضلالت افتند، زيرا اين از تحت اختيار تو بيرون است بلکه بر تو فقط ابلاغ است و مبناى تکليف بر اختيار باشد نه اجبار تا مستحق ثواب و عقاب شوند.