1- برخى مشرکان، بتها را خدا نمىدانستند، بلکه شفيع و واسطهى درگاه خدا مىشمردند. «اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ شُفَعاءَ»
2- واسطهى ميان انسان و خدا بايد نياز را بفهمد و قدرت کمک کردن داشته باشد که بتها هيچ کدام را ندارد. «لا يَمْلِکُونَ- لا يَعْقِلُونَ»