1- جسم و روح، دو حقيقت مستقل هستند و به هنگام مرگ يا خواب از هم جدا مىشوند و روح پس از مرگ باقى مىماند. «اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ»
«1». اينجانب در کتاب معاد در بحث برزخ در اين زمينه مطالبى آوردهام.
«2». تفسير مخزن العرفان.
جلد 8 - صفحه 178
2- مرگ و خواب، برادر يکديگرند. «حِينَ مَوْتِها- فِي مَنامِها»
3- اگر بدانيم که هر شب جان مىدهيم، از غرور و غفلت و گناه فاصله مىگيريم.
«وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها»
4- مرگ و حياتِ ما به دست خداست. اللَّهُ يَتَوَفَّى- قَضى عَلَيْهَا الْمَوْتَ- يُرْسِلُ ...
5- هيچ کس براى هميشه زنده نمىماند. «يُرْسِلُ الْأُخْرى إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى»
6- خواب و بيدارى براى همهى انسانهاست، ولى تنها اهل فکر از آن درس مىگيرند. «لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَکَّرُونَ»