گرچه مخاطبان اين آيه کسانى هستند که به آخرت ايمان ندارند، امّا در ميان مسلمين نيز افرادى هستند که از اسلام ناب نگرانى و تنفّر دارند، همين که مىگوييم: «قصاص، قانون الهى است» چهرهشان درهم مىشود، ولى همين که مىگوييم: «حقوق بين الملل» لبخند مىزنند. هرگاه به نماز مىايستد که تنها مخاطبش خداست؛ روح او متنفّر است، ولى هرگاه سخنرانى يا تدريس مىکند که مخاطبش غير خداست با تمام توجّه ونشاط سخن مىگويد.
در آيه 46 سورهى اسراء نيز مشابه اين آيه آمده است: «وَ إِذا ذَکَرْتَ رَبَّکَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً» هنگامى که پروردگارت را در قرآن به يگانگى ياد مىکنى، آنها پشت مىکنند و از تو روى بر مىگردانند.