تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ وَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (52)
أَ وَ لَمْ يَعْلَمُوا: آيا ندانستند، أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ: بدرستى که خداى تعالى گشاده مى‌گرداند روزى را، لِمَنْ يَشاءُ: براى هر که خواهد به محض
«1» منهج الصادقين (چ سوم- تهران) ح 8 ص 106.
جلد 11 - صفحه 256
تفضل و مشيت نه به جهت رفعت و استحقاق، وَ يَقْدِرُ: و تنگ مى‌نمايد روزى را براى هر که خواهد بر وجه حکمت و مصلحت نه به جهت حقارت و مذلت، إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ: بدرستى که در اين قبض و بسط هر آينه نشانه‌ها است بر کمال قدرت و اراده او، لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ: براى گروهى که ايمان مى‌آورند به وحدانيت الهى و اعتقاد دارند به آنکه او است منعم حقيقى نه غير.
شأن نزول:
جماعتى از مشرکين که زنا و قتل و انواع مناهى از آنها صادر شده بود به حضرت عرض کردند: از ما گناهان عظيمه واقع شده و تو گوئى هر که مشرک شود و خون ناحق ريزد خدا او را نيامرزد پس ما مسلمان نشويم مگر آنکه خدا ما را بيامرزد بعد از اسلام؛ آيه شريفه نازل شد: