تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّکُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَکُمُ الْعَذابُ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ (54)
وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّکُمْ: و رجوع نمائيد از شرک و ساير معاصى و به جد تمام متوجه شويد بسوى پروردگار خود بوسيله توحيد و طاعت، وَ أَسْلِمُوا لَهُ: و تسليم شويد مر امر او را هر چه امر فرمايد، يا خالص سازيد نفسهاى خود را براى او، مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَکُمُ الْعَذابُ: پيش از آنکه بيايد شما را عذاب الهى، ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ: پس يارى کرده نشويد، يعنى هيچکس نباشد که شما را در دفع عذاب نصرت دهد.
تذکره:
حق تعالى در اين آيه بندگان را تحريص فرمايد به توبه و انابه تا اعتماد بر آيه سابقه نکنند و به جهت آن ترک توبه کرده مرتکب معصيت نشوند؛ پس به جهت تأکيد اين معنى فرمايد: