1- مجرم در قيامت، به دنبال تبرئهى خود است. «لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدانِي»
2- انسان براى نجات و رستگارى به هدايت الهى نياز دارد. «أَنَّ اللَّهَ هَدانِي لَکُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ»
3- نشانه پذيرش هدايت الهى، تقوا و پارسايى است. «لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدانِي لَکُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ»
4- در قيامت، ارزش تقوى روشن مىشود. «لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدانِي لَکُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ»
5- در قيامت گنهکاران به حال متّقين غبطه مىخورند. ... لَکُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ
6- راه پيشگيرى از گناه، توجّه دادن به صحنههاى خطرناک قيامت است. أَوْ تَقُولَ ... أَوْ تَقُولَ
7- تقوى و احسان دو وسيله نجات بخش هستند. لَکُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ... فَأَکُونَ مِنَ
جلد 8 - صفحه 193
الْمُحْسِنِينَ»
8- آرزوى گنهکاران در قيامت، بازگشت به دنيا براى احسان (به خود و ديگران) است. «لَوْ أَنَّ لِي کَرَّةً فَأَکُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ»
9- بازگشت به دنيا محال است. لَوْ أَنَّ لِي کَرَّةً ... (کلمه «لَوْ» در موردى بکار مىرود که انجام آن محال باشد).